La moto se le quedo pequeña, me destrozo 2 pares de playeros, frenando con ellas, así que le pille una bici sin pedales, además baratita, me salió más barata que la moto de Imaginarium. Ahora debajo de la mesa tiene aparcado todo su arsenal ( la moto, el triciclo y la bici), mientras se pueda...
domingo, 24 de junio de 2012
Noel con su bici sin pedales
Un Chicho Terremoto es mi guaje.
La moto se le quedo pequeña, me destrozo 2 pares de playeros, frenando con ellas, así que le pille una bici sin pedales, además baratita, me salió más barata que la moto de Imaginarium. Ahora debajo de la mesa tiene aparcado todo su arsenal ( la moto, el triciclo y la bici), mientras se pueda...
Y le cogió el tranganillo muy rápido, tendré que cogerle casco, rodilleras y demás como siga así, mi pequeño terremoto.
La moto se le quedo pequeña, me destrozo 2 pares de playeros, frenando con ellas, así que le pille una bici sin pedales, además baratita, me salió más barata que la moto de Imaginarium. Ahora debajo de la mesa tiene aparcado todo su arsenal ( la moto, el triciclo y la bici), mientras se pueda...
miércoles, 6 de junio de 2012
Competición Artística Gym
Bueno, en esta entrada soy un año más vieja, me refiero vieja en años, porque me siento joven, aunque la sociedad no piensa igual. Las exigencias que marcan dejan de un lado a los de mi quinta, por lo que estoy viendo, habiendo de todo,un poco.
El día 3 fue mi cumple, y gracias a "mi abuelita"; la family, tuvimos una comilona de aúpa, incluyendo también a mi tío, que es un "As" en croquetas y brazos gitanos. Y de los regalos, tengo una prima que es formidable, acierto total. Los años pasarán pero la ilusión de ese día, me mola, mogollón, seré algo niña, en ese aspecto, puede, y qué.
Pero a lo que iba, que me enrollo. Ese día, también, hubo competición de gimnasia artística en Coruña, disputaba el Club Gimnasia Coruña y mi cuñada nos llamo, el día anterior, para ver a Noelia.- Genial, ya tenía ganas de verla,- pensé y sacarle algunas fotos.
Estoy bastante verde, he dejado la cámara grande de lado, y se nota en las fotos. Haber cyuando las vea mi "profé" que me dice. Tengo que volver a inspirarme y sacar más, sino la practica se me olvida. Aquí os las dejo, haber que os parece, no soy buena, ya lo sé, pero no me machaquéis.
Siguiente entrada, que tengo que investigar como se puede poner en una misma entrada,xd
Aburiño
lunes, 21 de mayo de 2012
Leyendo ayer el periódico, me encontré con esta carta al director, sección de la Voz de Galicia, lo busque por Internet, pero no lo encontré, so, lo escribo tal cual:
Villar Palasí
Este mes morreu en Madrid, aos 90 años de idade, Jose Luis Villar Palasí. Pai da Lei de Educación do ano 70 coñecida co seu nome, fixo populares as siglas EXG,BUP,FP1,FP2,COU. Mudou o sistema educativo, igualándoo para todos ata os 14 anos, facéndoo obrigatorio e gratuíto. Grazas a iso e as becas moitos fillos de labregos, mariñeiros e obreiros puideron ir á universidade e hoxe son médicos, avogados, arquitectos, profesores... Algo impensable antes se non eras fillo de alguén.
Fundou a Universidade Nacional de Educación a Distancia, pola que centos de miles de traballadores obtivemos titulacións universitarias. Falaba doce idiomas, e sempre defendeu a aprendizaxe do latín e do grego. Cando o ministro Solis Ruiz lle pedía máis deporte e menos latín, repricoulle nas Cortes:< Gracias al latín a los nacidos en Cabra-de onde era o sorriso do réxime-se les llama egabrenses.>
Sirva de reocoñecemento e agradecemento de todos, penso que moito de todos, que nos beneficiamos desa enorme modernización do sistema educativo que supuxo a súa lei.
Escrito por: Rafael García Ramos. Coruña
Yo no sabia ni quien era ese buen señor, gracias a él tengo estudios y acceso a la universidad, pero me entere que, a los que tiene la EGB, por los cambios continuos del gobierno, no tiene titulo, no sirve para nada, tendrán que hacer un grado medio, o un certificado de profesionalidad, para poder seguir trabajando de lo suyo y estar a nivel europeo, a mi me da la risa, llevan toda su vida trabajando, y vale más un titulo que la experiencia adquirida a lo largo de su vida, por el amor de Dios, un poquito de por favor, que con la que nos esta cayendo encima, lo que pasamos de los 35 pá-rriba no podemos pensar en estudiar, lo que queremos es trabajar para mantener nuestras familias.
No sé como va la educación ahora, pero por lo que veo a mi alrededor, esta bastante jodido, tasas altisimas para entrar a la universidad, becas ya apenas hay, profesores quemados, alumnos desmotivados, ¿cómo será la educación de mi hijo? la eso o lo aquello.
La educación de nuestros hijos es el futuro del mañana y pinta muy mal, espero que mejoren las cosas, y que haya personas nobles, como Luis Villar, que piense en la educación y no en tanto politiqueo, que esta habiendo ahora y que solo mira para sus bolsillos.
Yo no tengo ni idea de llevar un gobierno, pero los de arriba creo que tampoco, recortes en educación, en sanidad, venga a darle dinero a la banca, a poner reformas sin consultar a los que más saben, no oyen, no escuchan. Y ahora parece ser que si opinamos o nos manifestamos, somos delincuentes.
Ayer el programa de Salvados, a sido muy interesante, deberían hacer el gobierno bien los deberes, y dejar de chupar tanto de los ciudadanos que somos lo que levantamos este país.
"Si somos millones los que damos un paso, daremos un gran salto"
(Federico Mayor Zaragoza)
martes, 27 de marzo de 2012
sábado, 17 de marzo de 2012
Buenas Noches, Perla
A finales del 2002, nos decidimos comprar un piso, estuve mirando muchos meses, hasta que un día bajando por una cuesta por donde nunca había ido, encontré un "se vende" en una zona genial para vivir. Llame para ver el piso y enseguida me enamore de él, Rubén lo vio y también, decidimos comprarla, en buena nos hemos metido.
La pareja que lo vendía, son encantadores, se decidieron a mudarse a una casa, casa, porque tenia por lo menos 7 perros y necesitaban mas espacio, ahora tienen más. Ella, se dedica muchos a los animales, tanto a perros como gatos, entonces un día, viendo que me gustaba los animales me dijo de acercarme por Apadan, donde ella era voluntaria. Cuando fuimos, me quede sorprendida de cuantos perros había abandonados, me enseño las instalaciones, contando lo que hacían y hacen por ellos, hasta me acuerdo de haberles hecho curas a algun@. Yo sabía que no podía irme de allí, sin traer uno a mi nueva casa. Inés( la que me vendió el piso) me enseño algunos perros que podía compaginar conmigo, pero mirando yo cual me gustaba más, estaba Perla, que en cuanto me vio, se acerco a mi para que yo me fijará en ella. Ines y una chica más de Apadan (Sonia), se quedaron sorprendidas al ver la reacción de Perla, pues según ellas, Perla era muy tímida y siempre se escondía cada vez que venían gente de fuera, sin embargo conmigo, se alegro como de verme.
Me he quedado bloqueada de tantos recuerdos que me vienen a la mente...y siempre acabo diciendo POR QUE!, sigo sin poder entender qué paso, y me viene a la cabeza, preguntas sin respuestas, y un motón de Y Si hubiera, o hiciese, ya nada puedo hacer, Lo siento, Perla...Te hecho tanto de menos...
Buenas Noches Perla, es lo que le digo a mi perra todas las noches y se lo diré cada noche cuando mire las estrellas, porque sé que junto a Nuka, están ahí...
La pareja que lo vendía, son encantadores, se decidieron a mudarse a una casa, casa, porque tenia por lo menos 7 perros y necesitaban mas espacio, ahora tienen más. Ella, se dedica muchos a los animales, tanto a perros como gatos, entonces un día, viendo que me gustaba los animales me dijo de acercarme por Apadan, donde ella era voluntaria. Cuando fuimos, me quede sorprendida de cuantos perros había abandonados, me enseño las instalaciones, contando lo que hacían y hacen por ellos, hasta me acuerdo de haberles hecho curas a algun@. Yo sabía que no podía irme de allí, sin traer uno a mi nueva casa. Inés( la que me vendió el piso) me enseño algunos perros que podía compaginar conmigo, pero mirando yo cual me gustaba más, estaba Perla, que en cuanto me vio, se acerco a mi para que yo me fijará en ella. Ines y una chica más de Apadan (Sonia), se quedaron sorprendidas al ver la reacción de Perla, pues según ellas, Perla era muy tímida y siempre se escondía cada vez que venían gente de fuera, sin embargo conmigo, se alegro como de verme.
Perla me eligió a mi y yo la elegía a ella.
Me he quedado bloqueada de tantos recuerdos que me vienen a la mente...y siempre acabo diciendo POR QUE!, sigo sin poder entender qué paso, y me viene a la cabeza, preguntas sin respuestas, y un motón de Y Si hubiera, o hiciese, ya nada puedo hacer, Lo siento, Perla...Te hecho tanto de menos...
Buenas Noches Perla, es lo que le digo a mi perra todas las noches y se lo diré cada noche cuando mire las estrellas, porque sé que junto a Nuka, están ahí...
undefined
sábado, 10 de marzo de 2012
Suscribirse a:
Entradas (Atom)












































